Mommy's Diary

One of life’s biggest regret: “Sana pala nakipaglaro ako sa kanya”

Mommy, ang stress level mo ba ay abot na hanggang ulo? Sa sobrang daming labahin, hugasin, lilinisin, may trabaho pa na dapat tapusin, mga anak na kailangan alagaan, at asawa na kailangan asikasuhin.

Minsan any sarap iiyak no? Pero pag na-iyak mo na lahat, okay na ulit. Ready to take on the world the ulit. Supermom ka, at yun ang tingin sayo ng mga anak at asawa mo.

Pero kahit na gaano katambak ang gawain mo, kung yayain ka ng mga anak mo na makipaglaro, pagbigyan mo sila. Kung may gusto silang sabihin sayo, tingnan at pakinggan sila.

Ang gawaing bahay at trabaho ay makakapaghintay, pero ang paglaki ng anak natin, hindi.

Mabilis ang panahon. Next week, matatapos na naman ang February.
The days are long but the years are short. Hindi na natin mababago yun. Ang pwede lang natin gawin ay i-cherish, i-seize at to make most out of every minute kasama ang mga anak natin.

Ayaw natin na mag look back tayo one day, at sabihin na

Minsan lang nila gugustuhin na makipaglaro satin. Baka bukas, tayo na maki-usap para sa oras nila.

Leave a Response